Sposób ukazywania spraw erotycznych i uczuć miłosnych w literaturze pięknej zmieniał się w różnych okresach, w zależności od tradycji plemiennych i narodowych, nakazów religijnych i stosunków społecznych, a nawet od konsekwencji i prądów dominujących w danej epoce. Już w najdawniejszych utworach ustnych pierwotnych ludów, przeżycia erotyczne zajmują wiele miejsca. Ich fabuła wiąże się najczęściej z niezwykłymi rozmiarami narządów płciowych, oraz stanowią odbicie obyczajów erotycznych i seksualnych. Przesycona erotyzmem literatura grecka patronowała swobodzie seksualnej starożytnych Greków. Obok sprośnych komedii ateńskich i mrocznych tragedii przedstawiających kazirodcze związki i zbrodnie, rozwinęła się subtelna liryka miłosna., A wielcy filozofowie dowodzili, że najdoskonalszą formą miłości dojrzałych mężczyzn jest miłość do chłopców. Szacunkiem cieszyły się w tym społeczeństwie piękne i wykształcone hetery, przyjaciółki i kochanki mężów stanów i wodzów. Literatura grecka szokuje niekiedy erotycznymi związkami, cudzołóstwem oraz uczynkami nierządnic.